Turkije deel 2

Merheba allemaal!

Ik ben pas iets meer dan een week weg, maar het lijken er wel 3!! De tijd kruipt hier voorbij. Normaal gebeurt dat alleen als je je verveelt, maar hier geldt dat dus ook als je het super naar je zin hebt.

Om maar even door te gaan met mijn vorige verhaaltje:
Ik was dus met 4 dames uit Korea naar Efes gegaan, maar ik heb nog nooit zo'n bot en arrogant gezelschap gehad. Niet tegen mij, maar tegen alle turkse werklui; de bus-chauffeur, de man bij de entreekassa, toeristen die niet aan de kant gaan... Ik stond af en toe echt met open mond te kijken en schaamde me bijna dood. Na 15 minuten besloot ik dus om zelf op pad te gaan en dat was maar goed ook, mant toen kon ik mijn aandacht tenminste richten op Efes; wat een indrukwekkende oude griekse stad is dat. Het was nog erg vroeg, dus er waren weinig toeristen dus ik heb echt genoten.

's Middags was ik op aanraden van Albi, de joker van mijn hostel, naar een strand in de buurt gefietst. Volgens hem was het een korte rit, op een goeie fiets, naar een mooi strand. Nou, hier komt-ie: Het was een rit van minstens 15km, op een rotte mountainbike zonder versnellingen. Na ongeveer 13 km kreeg ik een lekke band. Dus ik heb de fiets in de bosjes verstopt en verder gelift naar het strand. Het strand lag vol troep en er waren 13 mensen aanwezig, waarvan 11 bejaarden. Dus na een verfrissende duik in de zee ben ik teruggelopen naar de weg. Daar ben ik weer gaan liften en toen er een paarse auto met bonkende turkse house stopte en vroeg waar ik naar toe wilde zei ik; "to a good beach". Hij zei stap maar in en bracht me 20km verder naar een of ander toeristenoord, met een mooi strand en flinke golven, dus daar heb ik de rest van de middag vertoefd. 's Avonds ben ik met de hostel eigenaar mijn fiets op gaan pikken in een T3 Volkswagen bus, dus ik had hem het VW-Power teken geleerd

De volgende dag ben ik vertrokken naar Fethye, aan de zuidkust. Daar ben ik nu nog en ik zit in een geweldig hostel. Ik vraag me af of er ergens betere zijn. Een dorm op de bovenste verdieping en als ik wakker wordt heb ik uitzicht op de azuurblauwe kust. Verder is er een hangmat, een zwembad(je), en 4 katten, dus die aai ik maar flink in de hoop dat mijn gabbertjes thuis het ook een beetje merken

Zaterdag heb ik echt een relaxte dag gehad op een zeilboot cruise naar 12 eilanden hier in de buurt. Beetje zwemmen, beetje zonnen, lekker buurten en minder lekker lunchen (bleek achteraf). 's Avonds ben ik ik namelijk met enkele mensen van het hostel gaan eten in het centrum. We zijn naar de vismarkt gegaan, hebben superverse vis gekocht. De vis meegenomen naar een restaurant en gevraagd of ze die klaar konden maken. Dat was echt heerlijk en gezellig, maar ik voelde vlak van tevoren al dat er iets niet goed zat in mijn maag. Dat bleek 's nachts dus waar te zijn, want ik heb de hele nacht op de WC gezeten / er boven gehangen. De dag erna voelde ik me echt slecht. 's Middags had ik toch nog de moed bij elkaar geraapt om een eindje te gaan wandelen, gewapend met genoeg water, koekjes en anderhalve rol WC papier. Dat was maar goed ook, want ik was naar een verlaten grieks dorp gewandeld met 5000 verlaten huizen en daar had ik nog wat meegemaakt: Na de wandeling (echt apart, zoveel huizen zonder inwoners) kwam ik in een piepklein dorpje en daar zat een oude man op de piepvries van een winkeltje bier te drinken en te roken. Ik was helemaal kapot-moe, dus ik kocht een fles water en ging naast die man zitten. Hij probeerde van alles te vragen, maar ik versond hem niet. Op een gegeven moment gebaarde hij dat ik een nieuwe fles bier voor hem moest pakken uit de koelkast naast mij. Dat deed ik dus en gaf hem de fles bier. Hij gaf hem meteen terug en gebaarde dat ik heb binnen open moest laten maken. Ik had geen zin om naar binnen te lopen, dus ik pak die fles, pak nog een andere fles uit de koelkast en maak daarmee de eerste fles open. Die man ziet dat en begint keihard te lachen en te roepen. Uit allerlei deuren en huizen komen er mannen aangesjokt en toen ze allemaal bij ons stonden moest ik dus nog een keer demonstreren hoe ik een bierfles openmaak met een andere fles. Iedereen was helemaal opgewonden en ik moest met hen meekomen om thee te drinken in het plaatselijke theehuis. Dat deed ik en omdat niemand engels sprak zat ik er maar een beetje bij, maar ik had wel in de gaten dat ze iedereen in het theehuis op de hoogte brachten van mijn magische competentie. Misschien dat ik hem op mijn CV ga zetten

Het is nu maandag en ik ga vanmiddag naar de plaatselijke Gorges du Verdon (smalle kloof met een ijskoude rivier). Vanavond vetrek ik naar Cappadocia, naar de plaats Aksaray. Daarna ga ik naar Goreme, vervolgens oostelijk naar Nemrut Dagi en Hasan Keijf. Van daaruit ga ik naar Syrië.

Groeten!
Hans